| 個人檔案*~ValL-NuT~*相片部落格清單 | 說明 |
|
|
*~ValL-NuT~*ไอติมโรยหน้าถั่ว 4 August ว่าด้วยเรื่องของการ(ชอบ)อยู่คนเดียว...จากการห่างหายไม่ได้UP SPACE มาเป็นปี ยังไม่สายที่เราจะกลับมาเจอกันใช่มะ my space~* คิดถึงจิงๆ... ว่าด้วยเรื่องของการ(ชอบ)อยู่คนเดียว... ทำไมการที่ใครซักคนอยู่คนเดียว ต้องมีคนถามด้วยหละค่ะว่า "ทำไมอยู่คนเดียวหละ" หรือ "อ่าว..เพื่อนไปไหนหมดหรอ?" ทำไมไม่มีคนถามว่า.. "ทำไมมาอยู่กับเพื่อนหละ" หรือ "ทำไมไม่ลองไปอยู่คนเดียวบ้างหละ" บ้างหละค่ะ... หรือมันดูจะผิดมนุษย์มนาไป? ชอบอยู่คนเดียวมันผิดตรงไหนหรอค่ะ? มันแสดงถึงการไม่มีเพื่อนหรอ
"สงสัยไม่มีใครคบด้วย" หรือดูเป็นคนมีปัญหา "ต้องไม่มีเพื่อนแน่ๆเลย" (ต้องจินตนาการเสียงในเครื่องหมายคำพูด แบบนางขี้นินทาในละครหลังข่าว...ช่อง 7...) เราว่า..การอยู่คนเดียว มันทำให้ชีวิตมีค่าจะตาย ได้ให้เวลาตัวเองอย่างเต็มที่ ได้คิด ได้ทบทวน สิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นในชีวิตแต่ละวัน กับความสัมพันธ์กับคนอีกนับแสน.. นับแสนจริงๆนะ ไม่เชื่อก็ลองนับดูสิ 1 2 3 4 5 6 . . . . นั้น... ไม่ถึงแสนใช่ไหมหละ แล้วคุณรู้ได้ยังไงว่านับครบแล้วหนะ ลืมใครไปรึเปล่า? นั้น... แล้วถ้าไม่นั่งทบทวนดูแต่ละวัน จะรู้ม๊ะว่าเราละเลยคนไปกี่คน ความทรงจำดีดีไปกี่ความทรงจำแล้ว วันนี้เรายังได้ไปนั่งกินโจ้กสามย่านกับคุณป้าหมอดูแม่นๆใต้หอ U ตอน 7 โมงเช้าเลย (ดูเป็นเรื่องปาฏิหาร...ไม่ใช่เรื่องเจอป้า แต่เป็นเรื่องเราตื่น :] )
หาเวลาอยู่กับตัวเองบ้างเถอะ! "อยู่แต่กับตัวเอง.. แล้วจะเอาเวลาที่ไหนไปสร้างความสัมพันธ์กับคนนับแสน" น่าจะถามดีกว่าว่า อยู่แต่กับคนนับแสน เอาเวลาที่ไหนไปสร้างความสัมพันธ์กับตัวเอง..หละคะ ชีวิตคนเรามันวุ่นวาย ถึงอยากจะหนี อยากจะลืมอะไรไปบ้าง บางเรื่อง.. บางเวลา... แต่..ก็คงทำไมได้ แค่ลืมตาตื่นจากความฝันก็ต้องมีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่นแล้ว อย่างน้อยก็กับเสียงปลุกของแม่ หรืออย่างเรา...ที่ลืมตามาก็เจอรูมเมทนั่งอ่านหนังสือหามรุ่งหามคำ่อยู่ (อ่าว...ทำไมเราไม่อ่านบ้างเนอะ...อืม..น่าคิด..) สรุปแล้ว แค่อยากจะบอกว่า "ชอบ"อยู่คนเดียวค่ะ ไม่ใช่หมายความว่าไม่ชอบอยู่กับเพื่อน แต่.. ชอบอยู่คนเดียวหนะ เข้าใจใช่ไหมคะ? หรือ.. นี่เป็นเพียงคำแก้ตัวของคนไม่มีเพื่อนกันหละ? ... .. . "ชอบอยู่คนเดียวค่ะ" (อืม..น่าคิด..) สรุปเราเป็นคนไม่มีเพื่อนหรอเนี่ย? โอย... สงสัยต้อง... ไปอยู่คนเดียว..เพื่อทบทวน หุหุหุ :]
อืม..อีกอย่าง เพื่อนหนะ เราว่า...ไม่ต้องมีเยอะหรอกค่ะ แต่เพื่อนแท้หนะ ขอมีไว้ซักคนสองคน...ก็วิเศษมากแล้ว คุณว่าไหม? เหมือนสาวๆปรัชญาที่เค้าเจอกันและกันแล้วหนะ :] . . . . . . . . .
อืม..ก็ยัง "ชอบอยู่คนเดียว" อยู่ดีแหละคะ >_< " ป.ล. เออ..วันนี้วันที่ 23 เราเปิดนาฬิกามือถือมาดูตอน 23:23 P.M.ด้วยหละ... เป็นอย่างงี้ตลอดมาตั้งแต่ซื้อ มือถือเครื่องนี้มาก็2ปีและ (แต่มีแต่คนบอกว่าโทรมหมือน5ปีUP) .. ไม่เข้าใจจริงๆ 01:03 A.M. 24/07/2008 1 January อั๊พในรอบปี! ตอนที่ 2UP DATE ชีวิตเราตอนนี้
ตื่นเช้า(บางทีก็สายหน่อยหนะสิ!)
ไปกินสุกี้ที่สามย่านทุกวันเลย อร่อยม๊ากกกกก...ทุกคนเห็นเป็นเสียงเดียวกัน (นี่ไม่ได้ค่าADนะ)
และถ้าไปทัน 7 โมงครึ่ง ไม่เกิน 8 โมง ก็จะได้ทำบุญกะหลวงพ่อด้วยหละ เพราะท่านบิณฑบาตรผ่านหน้าร้าน :]
ร้องเพลงกะกีต้าร์อะคูสติก ที่ร้าน THAT’S IT ศาลาแดง ซอย1 (ไปทางถนนสีลม)
ทุกวันเสาร์ 1 ทุ่ม - 2 ทุ่ม15 และวันอื่นๆแล้วแต่โอกาส ดีใจมากกกกที่ได้ร้องที่นี่..
เพราะเป็นร้านและตำแหน่งเดียวกับที่พี่ฟิล์ม (พี่ที่แบนด์และที่คณะ คนที่เราปลื้มมากๆๆๆ เนื่องด้วยเพลงละครที่พี่เค้าร้องเพราะมากมายยย ตั้งเเต่สมัยเรายังไม่เข้ามานิเทศ..
เราก็จำชื่อพี่เค้าขึ้นใจแล้ว) แล้วยังเป็นร้านเดียวกะที่ พี่ต๊งเหน่ง(พี่รัดเกล้า) เคยร้องตอนสมัยเรียนอยู่ที่จุฬาด้วย (ขอบคุณข้อมูลจากพี่ปิติค่ะ)
ใครว่างไปดูได้นะ..เป็นร้านอาหารบรรยากาศแบบในสวน อบอุ่น ไม่ใช่ฟิลล์ผับนะ แต่มีดนตรีดีมาก ฟิลล์Jazz
(แต่ไม่รู้ค่าอาหารเหมือนกัน รู้เเต่อร่อยมากก...เพราะลุงตึ๋ง เจ้าของร้านเคยเลี้ยงตอนที่เราไปออดิชั่น..
วันนั้น..คิดว่า ถึงออดิชั่นไม่ติด..ก็คุ้มเเล้วหละ 555+)
*เอ๊ะ..ทำไม 2 เรื่องที่ผ่านมามีแต่เรื่องกินนะ? 555+
6-12 มกรานี้ หยุดกีฬามหาลัย อดไปทัวร์คอนเสิร์ทที่เชียงใหม่-เชียงรายแล้วหละ
เนื่องจากเรื่องเศร้าระดับชาติ..เฮ้อ..
19 มกราคมนี้ เป็น งานบอลจุฬา-ธรรมศาสตร์ ครั้งที่ 64
เราแต่งเพลง THEME งานครั้งนี้ด้วยนะ (ร่วมกะพี่ภู)
เป็นเพลงที่น่ารักยังกะงานกีฬาสีจริงๆ 555+ ลองฟังกันดู
อ๋อ..CU BAND เล่นในงานนี้ด้วยนะ.. แล้วเจอกัน..เพื่อนๆ
ฟาดเคราะห์ รับปีใหม่
กระเป๋าตังหาย... หายไปจากบนโต๊ะ...ในห้อง!!!
แล้วไปโผล่อีกทีที่ถังขยะที่ราชเทวี...
ซึ่งแน่นอนค่ะ..ไร้เงินเกือบ 3,000 บาท
รู้งี้ซื้อของที่เขมรไปให้หมดก็ดี!
ใคร..ทำ..หละค่ะ?!?!?
ไม่เป็นไร..ยังไงก็ต้องปลง..เฮ้อ...
ผ่านไปประมาณ 2 อาทิตย์.. MP3 หาย ...ฮือๆ..น้องข้าวเหนียว (ชื่อจริง tibbiyon1) ไปซะแล้ว...
ยังไม่ทันได้ลาเลย ......
“อื๊ม...จะเอาอะไรกะชั๊นอีกมั๊ยยยยยย!!!!”
แต่อันนี้ยอมรับว่าโง่เองค่ะ..โรคขี่ลืมทำพิษอีกเเล้ว...-_-”
แค่จะเอาขึ้นมาอัดเสียงพี่ฟิล์มร้องเพลงในงานวันเลี้ยงส่งพี่เมย์ไปสวิส
แล้วลืมตั้งไว้... โง่จริงจัง...
ส้วมตันค่ะ... ปีใหม่ช่างหอกลับบ้าน
ไม่เป็นไร..สายทิพย์สูบเอง!
อ้วนขึ้น! อันนี้ถือว่าเป็นเคราะห์รึป่าวน้า?!?
แต่เราก็โชคดีมากน้าที่มีเพื่อนที่ดีดี พี่ๆ..สังคมที่ดีดี...ครอบครัวที่ดีดี...
(ดีเท่าที่มันเป็นอยู่นี่แหละน่า...ก็ดีโขแล้วสายทิพย์..รู้แล้วไม่ใช่หรอ?์)
แล้วก็คนดีดี..ที่เข้ามา... ช่วยเราได้มากทีเดียว..ทางใจนี่แหละ
ขอบคุณมากนะ ขอบคุณจริงๆ
สุดท้ายนี้... ความรัก... ตามหลักทฤษฏีจิตวิทยาสังคม social psychology (ที่เพิ่งสอบไป)
มันไม่ต้องใช้เหตุผลหรอกค่ะ มันใช่ความรู้สึก..เท่านั้นเอง เค้าพิสูจน์กันมาแล้ว...
และ...คนรัก..มันก็ไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิต
ยังมีเรื่อง “ซวยๆ” ให้พบพานอีกเยอะ
สนุกกับมันสิค่ะ...เป็นสีสันกับชีวิตดี 555+
ปีใหม่..วันใหม่...เริ่มต้นใหม่ ร้าย 7 ที ดี 7 หน...
มีขึ้นก็ต้องมีลง(เหมือนอย่างที่โจอี้บอยเค้าว่า)
มีความสุขกันมากๆนะ...
ปล.ความรักบางทีก็ต้องkeep ignoring เนอะ (นัจจิเค้าว่ามา!) อั๊พในรอบปี! ตอนที่ 1(อย่างนี้หนะดี ไม่อยากอ่านจริงอ่านไม่ได้นะเอ้อ!)จะเริ่มยังไงดีหละ...
สวัสดีค่ะ...
นานเท่าไหร่เเล้วก็ไม่รู้นะที่เราไม่ได้เจอกันอย่างเป็นทางการอย่างนี้ ก็เราไม่ได้เข้ามาอั๊พเลยนี้นา
จะแวะมาบ้างก็อย่างรีบร้อน...
มีเรื่องมากมายที่อยากจะเล่าให้ฟังเลย
ตอนนี้ ”น้องอลิส” (อ๋อ..ขอแนะนำให้รู้จักนะค่ะ..อลิส คือไดอารี่ของเราเอง)
”น้องอลิส” ก็คงจะเหงา..แล้วก็งอนเราไปแล้วแน่ๆเลย ก็เล่นไม่เล่าอะไรให้เค้าฟังมาเกือบเดือนเเล้ว
ตั้งแต่ที่กลับมาจากแสดงที่เขมร (4-9 ธ.ค. 50)
ความจริงอยากจะเล่าจะตายไปน้า แต่มัน...เหนื่อย..ทั้งงาน..สอบ และ..มันก็เหนื่อย...
ที่จะต้องซ้ำเติมตัวเองต่อไปอย่างนั้น.. ว่าเค้า..ไม่รักเราแล้ว...
.................................................
เฮ้อ..จะมีใครที่ “ยังไงก็รักเรา” ได้ตลอดไปหละคะ..จริงมั๊ย..
ความรู้สึกของคนเรามันเปลี่ยนกันได้ทุกวินาที..คุณว่ามั๊ย?
แม้แต่ความรู้สึกของเราเอง ยังเอาแน่เอานอนไม่ได้เลย...เนอะ..
แล้วอีกอย่าง...เราก็ทำกับเค้าไว้มาก
คงเป็นกรรมตามสนองกันบ้างหละค่ะงานนี้
ตอนที่เค้ายังรักเราอยู่..ไม่รักษาเอาไว้ให้ดีๆ คอยเเต่จะผลักไสเค้าไปให้เป็น “เพื่อน”
ถึงเวลาที่เค้าจะเลือกให้เราเป็น “เพื่อน” บ้าง
“เพื่อน” ที่ไม่ต้อง “รอ”...
มัน....
แย่กว่าที่คิดไว้เยอะเลยนะค่ะ
ตอนที่เราบอกว่าให้เป็นเพื่อน..
มันก็ด้วยเหตุผลหลายๆอย่าง..คุยกันแล้ว..ก็น่าจะเข้าใจ
และก็...ไม่ใช่เป็นเพราะว่าไม่รัก...
แต่ “เพื่อน” คราวนี้..ดูชักจะเป็นด้วยเพราะ “ไม่รักแล้ว” มากกว่า...
รู้สึกได้... เหนื่อย...ล้า..ท้อ..
ถึงเวลาที่อยากมีใครซักคนอยู่ข้างๆบ้าง คนที่เราอยากให้อยู่
แต่...มัน....
เหงาจัง..
ต้องขอบคุณนะ..ที่อยู่ให้เรามาได้ตั้งนาน ...
4 ปี...
มันผ่านไปแล้ว...
เมื่อถึงเวลาที่เค้าจะไป..มันก็ไม่ผิด..
เราต่างหากที่เป็นคนผิด ผิดมาตลอด..จนกระทั่งบัดนี้
ต้องขอโทษด้วย..จริงๆนะ เฮ้อ...
ผ่านมาหลายเดือนเเล้ว เหมือนนานมากเลย...
ฟุ้งซ่านคนเดียวมามากเหลือเกิน แค่อยากระบายเท่านั้นเอง
แล้วก็อยากบอกทุกคนว่า ถ้าตอนนี้มีคนที่คุณรักเค้า..และ.. รู้สึกได้ว่าเค้าก็รักคุณ... รักษาเค้าไว้ให้ดีดีนะค่ะ :]
ก่อนที่มันจะสาย... (Groove rider! right ?) .....................
ความรู้สึกตอนนี้...
คุณคงจะพอรู้สึกได้ มันเป็นอารมณ์ที่ปลงซะเเล้วสิ
คิดว่า...
ชิวิตคนเรา มันมีเรื่องอื่นให้คิดให้ทำอีกมาก
มากกว่าเรื่อง “ เค้ารักใคร ชั้นรักเค้า เค้าไม่รักชั้น เค้าเป็นเกย์ ! ”
โอ๊ย...งี่เง่าไปหน่อยมั๊งค่ะ ชีวิตมันมีค่ามากกว่านั้นมากค่ะ
แล้วก็มีเรื่องอื่นต้องทุกข์ใจกว่านั้นมากด้วย...
ที่คิดอย่างนี้.. อาจจะเป็นเพราะเรางานยุ่งด้วยละมั๊ง
แล้วก็เจออะไรมามายเหลือเกิน
สิ้นปีนี้..ถือว่าฟาดเคราะห์ไปมากเลยทีเดียว
ตอนนี้”สายทิพย์”ชักจะเเข็งแกร่งขึ้นเยอะ
หรือว่าด้านชาก็ไม่รู้สิค่ะ
แต่มันก็ต้อง “ สู้ต่อไป ทาเคชิ ! ” อยู่เเล้วหละเนอะ
(เออ..เคยสงสัยมั๊ยว่า ทำไมต้อง “ทาเคชิ” ถ้ารู้ช่วยบอกหน่อยสิ)
แล้ววันข้างหน้าเราเชื่อว่าเราจะมองกลับมาอย่างภาคภูมิใจ (ปนขำ)
ถ้าเราผ่านจุดที่เรารูสึกว่า “ทุกข์” ชมัด...ตรงนี้ไปได้ เนอะๆ 10 November ไม่เคย..ลืม..เพื่อนเก่าเดวงานประจำปีปีนี้ไปเจอกันนะ
............
........
.....
...
..
.
อีกหนึ่งปีที่เราต่างก็เเยกย้ากกันไปตามทาง
วันนี้เราจะมาดูความเปลี่ยนแปลงกัน!
คิดถึงมากๆ... |
|
||
|
|